Τρεις νέες αντικαρκινικές θεραπείες βρίσκονται ένα βήμα πιο κοντά στην ευρωπαϊκή έγκριση, διευρύνοντας τις θεραπευτικές δυνατότητες για ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα και καρκίνο των ωοθηκών. Tον Σεπτέμβριο του 2026, η Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) εισηγήθηκε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για τρία νέα ογκολογικά φάρμακα: το ensartinib (Gevalka), το relacorilant (Lifyorli) και το senaparib (Sepalna). Εφόσον ακολουθήσει η τελική έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι θεραπείες θα καταστούν διαθέσιμες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι λοιμώξεις αποτελούν από τις σημαντικότερες αιτίες νοσηρότητας που μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και στο θάνατο σε ασθενείς με καρκίνο συμπαγών οργάνων και αιματολογικές κακοήθειες. Τόσο το υποκείμενο νόσημα όσο και η αντικαρκινική θεραπεία μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει λοιμώξεις. 

Άρθρο στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", 08-10-2026

Τους τελευταίους μήνες, η πλασμαφαίρεση έχει βρεθεί στο επίκεντρο δημόσιας συζήτησης, με πολλούς ασθενείς να την προσεγγίζουν με δυσπιστία και φόβο. Επιπλέον, δεν πρέπει να διστάζουν και να αποθαρρύνονται οι ασθενείς για τους οποίους η θεραπευτική πλασμαφαίρεση έχει ενδείξεις.

Μέσα σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων, δύο νέες εγκρίσεις του FDA ανέδειξαν τη μετάλλαξη ESR1 σε έναν από τους σημαντικότερους θεραπευτικούς βιοδείκτες στον ορμονοευαίσθητο μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Η πιο πρόσφατη αφορά τον συνδυασμό imlunestrant και abemaciclib και προσθέτει μια νέα επιλογή για ασθενείς με ER-θετικό, HER2-αρνητικό, ESR1-mutated προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, μετά από εξέλιξη της νόσου μετά από προηγούμενη ενδοκρινική θεραπεία.

Η θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με την εισαγωγή νέων προσεγγίσεων ανοσοθεραπείας που αξιοποιούν το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα για την αναγνώριση και καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. 

Σημαντικές εξελίξεις στη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος παρουσιάστηκαν στο 23ο Ετήσιο Συνέδριο της International Myeloma Society (IMS), που πραγματοποιήθηκε στις 23–26 Σεπτεμβρίου 2026 στη Γλασκώβη. Τα νέα δεδομένα αφορούν τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα των σύγχρονων θεραπευτικών συνδυασμών, την εξέλιξη των CAR-T θεραπειών και την ανάπτυξη νέων ανοσοθεραπευτικών προσεγγίσεων, ενώ ιδιαίτερη σημασία είχε η παρουσίαση ενός νέου πλαισίου για τον ορισμό της ίασης στο πολλαπλούν μυέλωμα.

Νέα δεδομένα δημιουργούν προοπτικές για μια ευρύτερη στοχευμένη θεραπευτική προσέγγιση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) με μεταλλάξεις RAS. Αποτελέσματα μελέτης φάσης Ι/ΙΙ, που δημοσιεύθηκαν στο New England Journal of Medicine, δείχνουν ότι το daraxonrasib (RMC-6236), ένας νέος από του στόματος αναστολέας RAS, πέτυχε αντικειμενικές ανταποκρίσεις σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο που είχαν ήδη λάβει προηγούμενες θεραπείες.

Για τις γυναίκες που φέρουν παθογόνες παραλλαγές στα γονίδια BRCA1 ή BRCA2, η προληπτική αφαίρεση των σαλπίγγων και των ωοθηκών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου. 

Τα εμβόλια έχουν αλλάξει δραματικά την πορεία των λοιμωδών νοσημάτων, αποτρέποντας, σύμφωνα με τις διαθέσιμες εκτιμήσεις, περίπου 154 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως τα τελευταία 50 χρόνια.

Η έρευνα για τον καρκίνο εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς, μεταμορφώνοντας σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο προλαμβάνουμε, διαγιγνώσκουμε και αντιμετωπίζουμε τη νόσο. Τη σημαντική αυτή πρόοδο αποτυπώνει το Cancer Progress Report 2026 της American Association for Cancer Research (AACR), η 16η ετήσια έκθεση που συγκεντρώνει τα νεότερα δεδομένα για την επίπτωση, τη θνησιμότητα και την επιβίωση από τον καρκίνο και αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της βασικής, μεταφραστικής και κλινικής έρευνας στη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών.

Ο καρκίνος του παγκρέατος εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης Ογκολογίας. Η επιθετική βιολογική συμπεριφορά του, η συχνά καθυστερημένη διάγνωση και η σχετικά περιορισμένη αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων συστηματικών θεραπειών συνδέονται με δυσμενή πρόγνωση. 

Η γήρανση δεν αποτυπώνεται μόνο στα χρόνια που περνούν, αλλά και στις αλλαγές που συσσωρεύονται στα κύτταρα και στους ιστούς μας. Βλάβες στο DNA, επιγενετικές μεταβολές, δυσλειτουργία των μιτοχονδρίων, διαταραχή της αυτοφαγίας και χρόνια φλεγμονή συνθέτουν ένα πολύπλοκο βιολογικό δίκτυο που σταδιακά επηρεάζει τη λειτουργία των οργάνων. 

Η συστηματική σωματική άσκηση συνδέεται με μικρότερο κίνδυνο χρόνιων νοσημάτων, καλύτερη μεταβολική υγεία και αποτελεσματικότερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. 

Σε αυτή τη σημαντική αλλαγή παραδείγματος βασίζεται η πρόσφατη απόφαση του Αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) να χορηγήσει επιταχυνόμενη έγκριση στο camizestrant, σε συνδυασμό με αναστολέα CDK4/6 – abemaciclib, palbociclib ή ribociclib – για ενήλικες ασθενείς με ορμονοευαίσθητο, HER2-αρνητικό, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, όταν ανιχνεύεται μετάλλαξη ESR1 κατά τη διάρκεια θεραπείας με αναστολέα αρωματάσης και CDK4/6 inhibitor.

Μια σημαντική εξέλιξη στη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος αποτελεί η πρόσφατη επιταχυνόμενη έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) της ιμπερδομίδης (iberdomide), ενός νέου από του στόματος παράγοντα της κατηγορίας CELMoD (Cereblon E3 Ligase Modulator), σε συνδυασμό με δαρατουμουμάμπη και δεξαμεθαζόνη. 

Η θεραπευτική πλασμαφαίρεση είναι μια διαδικασία αφαίρεσης, κατά την οποία το αίμα του ασθενούς περνά μέσα από ειδική συσκευή που διαχωρίζει και αφαιρεί το πλάσμα, ενώ τα κυτταρικά στοιχεία (ερυθρά, λευκά, αιμοπετάλια) επιστρέφουν στον οργανισμό.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για το Λέμφωμα (World Lymphoma  Awareness Day – WLAD) καθιερώθηκε από τη Lymphoma Coalition και τιμάται κάθε χρόνο στις 15 Σεπτεμβρίου. 

Ο ορμονοευαίσθητος, HER2-αρνητικός (HR+/HER2−) καρκίνος του μαστού αποτελεί τον συχνότερο βιολογικό υπότυπο της νόσου. Η ενδοκρινική θεραπεία σε συνδυασμό με αναστολείς CDK4/6 έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη θεραπευτική αντιμετώπιση της μεταστατικής νόσου, παρατείνοντας σημαντικά τον έλεγχο της νόσου και την επιβίωση. 

Η θεραπευτική πλασμαφαίρεση (therapeutic plasma exchange – TPE) είναι μια διαδικασία αφαίρεσης — δηλαδή τεχνική κατά την οποία το αίμα του ασθενούς περνά μέσα από ειδική συσκευή που διαχωρίζει και αφαιρεί το πλάσμα, ενώ τα κυτταρικά στοιχεία (ερυθρά, λευκά, αιμοπετάλια) επιστρέφουν στον οργανισμό. 

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Γιάννακας (Αιματολόγος) και Θάνος Δημόπουλος  (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κυριότερα σημεία για τη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της αληθούς πολυκυτταραιμίας.

Μία από τις πιο συχνές και φαινομενικά απλές ιατρικές πράξεις, η αιμοληψία, περνά πλέον στην εποχή της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) έδωσε για πρώτη φορά άδεια κυκλοφορίας σε ένα αυτόνομο ρομποτικό σύστημα αιμοληψίας, το Aletta, το οποίο μπορεί να πραγματοποιεί ολόκληρη τη διαδικασία λήψης φλεβικού αίματος χωρίς άμεσο χειρισμό της βελόνας από επαγγελματία υγείας.

Ο Σεπτέμβριος είναι διεθνώς ο μήνας ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο των ωοθηκών (Ovarian Cancer Awareness Month), μία κακοήθεια που εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική θεραπευτική πρόκληση στη Γυναικολογική Ογκολογία.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Γιάννακας (Αιματολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κυριότερα σημεία για τη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της ιδιοπαθούς θρομβοκυτταραιμίας.

Ο καρκίνος του ορθού αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεραπευτικές προκλήσεις, καθώς η βέλτιστη αντιμετώπισή του απαιτεί συνδυασμό συστηματικής θεραπείας, ακτινοθεραπείας και χειρουργικής εξαίρεσης.

Η παχυσαρκία αποτελεί σήμερα έναν από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη κακοήθειας, δεύτερο μετά το κάπνισμα. Η συσσώρευση υπερβάλλοντος λιπώδους ιστού έχει συσχετισθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης τουλάχιστον 13 διαφορετικών νεοπλασιών, μεταξύ των οποίων το αδενοκαρκίνωμα οισοφάγου, ο καρκίνος μαστού, ο καρκίνος παχέος εντέρου, ενδομητρίου, στομάχου, χοληδόχου κύστης, νεφρού, ωοθηκών, παγκρέατος και ήπατος, καθώς και το πολλαπλό μυέλωμα.

Ο καρκίνος του στομάχου και τα αδενοκαρκινώματα της γαστροοισοφαγικής συμβολής και του οισοφάγου αποτελούν νεοπλάσματα με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα, ιδιαίτερα όταν διαγιγνώσκονται σε τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό στάδιο. Η βιολογική ετερογένεια των όγκων αυτών έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια στην ανάπτυξη μιας περισσότερο εξατομικευμένης θεραπευτικής προσέγγισης, στην οποία ο μοριακός χαρακτηρισμός αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αρχικής διάγνωσης.

Ο μεταστατικός ορμονοευαίσθητος καρκίνος του προστάτη (metastatic castration-sensitive prostate cancer, mCSPC) αποτελεί ένα ετερογενές νόσημα, με σημαντικές διαφορές ως προς τη βιολογική συμπεριφορά, την ανταπόκριση στη θεραπεία και τη μακροχρόνια πρόγνωση. 

Μια σημαντική εξέλιξη στον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του παχέος εντέρου καταγράφεται στις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες της American Cancer Society (ACS), οι οποίες για πρώτη φορά εντάσσουν τις εξετάσεις αίματος μεταξύ των διαθέσιμων επιλογών screening. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την πρόοδο της μοριακής βιολογίας, χωρίς ωστόσο να μεταβάλλει την κεντρική θέση της κολονοσκόπησης και των καθιερωμένων εξετάσεων κοπράνων στην πρόληψη της νόσου.

Ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού (triple-negative breast cancer, TNBC) εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες θεραπευτικές προκλήσεις στη σύγχρονη ογκολογία

Άρθρο στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", 30-07-2026

Η εξατομικευμένη ογκολογία συνεχίζει να μεταβάλλει το θεραπευτικό τοπίο των σπάνιων μοριακών υποτύπων συμπαγών όγκων, με νέα δεδομένα να αναδεικνύουν την αποτελεσματικότητα του zenocutuzumab σε ασθενείς με προχωρημένο NRG1-θετικό χολαγγειοκαρκίνωμα.