Η μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας, γνωστή ως MGUS, είναι μια σχετικά συχνή κατάσταση του αίματος που συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα, αλλά παρακολουθείται από τους γιατρούς επειδή σε ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων μπορεί με τα χρόνια να εξελιχθεί σε σοβαρότερα νοσήματα, όπως το πολλαπλούν μυέλωμα ή άλλες λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές.
Η πανδημία COVID-19 άσκησε πρωτοφανή πίεση στα συστήματα υγείας παγκοσμίως, επηρεάζοντας όχι μόνο τη διαχείριση της λοίμωξης από COVID-19, αλλά και τη φροντίδα χρόνιων και σοβαρών νοσημάτων, όπως ο καρκίνος. Κατά τη διάρκεια των ετών 2020 και 2021 παρατηρήθηκαν εκτεταμένες καθυστερήσεις στον προσυμπτωματικό έλεγχο (screening), στη διάγνωση, στη σταδιοποίηση και στην έγκαιρη έναρξη αντικαρκινικής θεραπείας. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο αυτές οι καθυστερήσεις είχαν μετρήσιμο αντίκτυπο στην επιβίωση των ασθενών.
Οι ιογενείς λοιμώξεις και ιδίως αυτές του αναπνευστικού συστήματος όπως είναι η γρίπη, η λοίμωξη από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιο (RSV) και τα τελευταία χρόνια η COVID-19 προκαλούν σημαντική νοσηρότητα στον πληθυσμό.
Μία πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη που αλλάζει την θεραπευτική αντιμετώπιση του μη μεταστατικού καρκίνου προστάτη ανακοινώθηκε την 3η ημέρα του Αμερικανικού Συνεδρίου Ογκολογίας (ASCO) που διεξάγεται από τις 29 Μαΐου 2026 στο Σικάγο. Συγκεκριμένα πρόκειται για την μελέτη PROTEUS η οποία εξετάζει την προσθήκη του νεότερου αντιανδρογόνου απαλουταμίδη στην ορμονοθεραπεία ως περιεγχειρητική θεραπεία σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο καρκίνο προστάτη που επρόκειτο να υποβληθούν σε προστατεκτομή.
Η αντιμετώπιση του υπογοναδισμού στους άνδρες που έχουν θεραπευθεί για καρκίνο του προστάτη αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα στην ουρολογική ογκολογία. Παραδοσιακά, η χορήγηση τεστοστερόνης θεωρούνταν δυνητικά επικίνδυνη σε ασθενείς με ιστορικό καρκίνου προστάτη, καθώς υπήρχε η ανησυχία ότι η αύξηση των επιπέδων της ορμόνης θα μπορούσε να «τροφοδοτήσει» υπολειπόμενα καρκινικά κύτταρα και να αυξήσει τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου.
Η σύγχρονη ογκολογία εισέρχεται ολοένα και περισσότερο στην εποχή της ιατρικής ακριβείας, όπου η αντιμετώπιση των κακοηθειών δεν βασίζεται αποκλειστικά στο όργανο προέλευσης της νόσου αλλά στα ιδιαίτερα μοριακά χαρακτηριστικά κάθε όγκου. Στο πλαίσιο αυτό, μία ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη ανακοινώθηκε πρόσφατα από τον U.S. Food and Drug Administration (FDA), η οποία ενέκρινε το zenocutuzumab-zbco (Bizengri), ένα νέο διειδικό μονοκλωνικό αντίσωμα για ασθενείς με προχωρημένο ή μεταστατικό χολαγγειοκαρκίνωμα που φέρει σύντηξη του γονιδίου NRG1 και έχει εμφανίσει πρόοδο μετά από προηγούμενη συστηματική θεραπεία.
