Η μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας, γνωστή ως MGUS, είναι μια σχετικά συχνή κατάσταση του αίματος που συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα, αλλά παρακολουθείται από τους γιατρούς επειδή σε ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων μπορεί με τα χρόνια να εξελιχθεί σε σοβαρότερα νοσήματα, όπως το πολλαπλούν μυέλωμα ή άλλες λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές.
Η πανδημία COVID-19 άσκησε πρωτοφανή πίεση στα συστήματα υγείας παγκοσμίως, επηρεάζοντας όχι μόνο τη διαχείριση της λοίμωξης από COVID-19, αλλά και τη φροντίδα χρόνιων και σοβαρών νοσημάτων, όπως ο καρκίνος. Κατά τη διάρκεια των ετών 2020 και 2021 παρατηρήθηκαν εκτεταμένες καθυστερήσεις στον προσυμπτωματικό έλεγχο (screening), στη διάγνωση, στη σταδιοποίηση και στην έγκαιρη έναρξη αντικαρκινικής θεραπείας. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο αυτές οι καθυστερήσεις είχαν μετρήσιμο αντίκτυπο στην επιβίωση των ασθενών.
Οι ιογενείς λοιμώξεις και ιδίως αυτές του αναπνευστικού συστήματος όπως είναι η γρίπη, η λοίμωξη από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιο (RSV) και τα τελευταία χρόνια η COVID-19 προκαλούν σημαντική νοσηρότητα στον πληθυσμό.
Μέσα σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων, δύο νέες εγκρίσεις του FDA ανέδειξαν τη μετάλλαξη ESR1 σε έναν από τους σημαντικότερους θεραπευτικούς βιοδείκτες στον ορμονοευαίσθητο μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Η πιο πρόσφατη αφορά τον συνδυασμό imlunestrant και abemaciclib και προσθέτει μια νέα επιλογή για ασθενείς με ER-θετικό, HER2-αρνητικό, ESR1-mutated προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, μετά από εξέλιξη της νόσου μετά από προηγούμενη ενδοκρινική θεραπεία.
Η θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με την εισαγωγή νέων προσεγγίσεων ανοσοθεραπείας που αξιοποιούν το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα για την αναγνώριση και καταστροφή των καρκινικών κυττάρων.
Σημαντικές εξελίξεις στη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος παρουσιάστηκαν στο 23ο Ετήσιο Συνέδριο της International Myeloma Society (IMS), που πραγματοποιήθηκε στις 23–26 Σεπτεμβρίου 2026 στη Γλασκώβη. Τα νέα δεδομένα αφορούν τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα των σύγχρονων θεραπευτικών συνδυασμών, την εξέλιξη των CAR-T θεραπειών και την ανάπτυξη νέων ανοσοθεραπευτικών προσεγγίσεων, ενώ ιδιαίτερη σημασία είχε η παρουσίαση ενός νέου πλαισίου για τον ορισμό της ίασης στο πολλαπλούν μυέλωμα.
