Η πανδημία COVID-19 άσκησε πρωτοφανή πίεση στα συστήματα υγείας παγκοσμίως, επηρεάζοντας όχι μόνο τη διαχείριση της λοίμωξης από COVID-19, αλλά και τη φροντίδα χρόνιων και σοβαρών νοσημάτων, όπως ο καρκίνος. Κατά τη διάρκεια των ετών 2020 και 2021 παρατηρήθηκαν εκτεταμένες καθυστερήσεις στον προσυμπτωματικό έλεγχο (screening), στη διάγνωση, στη σταδιοποίηση και στην έγκαιρη έναρξη αντικαρκινικής θεραπείας. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο αυτές οι καθυστερήσεις είχαν μετρήσιμο αντίκτυπο στην επιβίωση των ασθενών.
Οι ιογενείς λοιμώξεις και ιδίως αυτές του αναπνευστικού συστήματος όπως είναι η γρίπη, η λοίμωξη από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιο (RSV) και τα τελευταία χρόνια η COVID-19 προκαλούν σημαντική νοσηρότητα στον πληθυσμό.
Η επανάσταση των ινκρετινών αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αντιμετωπίζουμε την παχυσαρκία. Για χρόνια, η συζήτηση γύρω από το σωματικό βάρος περιοριζόταν συχνά σε απλουστευτικές εξηγήσεις, όπως η υπερβολική λήψη τροφής ή η έλλειψη άσκησης. Ωστόσο, οι νεότερες εξελίξεις στη φαρμακευτική θεραπεία δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.
Τα φάρμακα τύπου GLP-1 (αγωνιστές του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1) έγιναν γνωστά στο ευρύ κοινό κυρίως ως θεραπείες για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και –τα τελευταία χρόνια– ως ισχυρά εργαλεία για την απώλεια βάρους. Όμως η ιστορία τους φαίνεται να μην σταματά στο σάκχαρο και στα κιλά.
Τα τελευταία χρόνια, λίγες κατηγορίες φαρμάκων έχουν προκαλέσει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον όσο οι θεραπείες που βασίζονται στην ορμόνη GLP-1. Αν και αρχικά αναπτύχθηκαν για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, σήμερα φαίνεται πως έχουν ανοίξει ένα εντελώς νέο κεφάλαιο στην αντιμετώπιση όχι μόνο του διαβήτη, αλλά και της παχυσαρκίας και πολλών σοβαρών επιπλοκών που τη συνοδεύουν.
