Η επίδραση του φύλου στην ογκολογία αποτελεί ένα πεδίο αυξανόμενου επιστημονικού ενδιαφέροντος, καθώς αναγνωρίζεται ότι βιολογικοί, ανοσολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες διαφοροποιούνται ουσιαστικά μεταξύ ανδρών και γυναικών. 

Στην καθημερινή ζωή έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε την ηλικία ως ένα απλό και καθαρό μέτρο. Ένας άνθρωπος είναι 40, 65 ή 86 ετών, άρα υποτίθεται πως μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε τι αντέχει, τι κινδύνους έχει μπροστά του και ποιες αποφάσεις του ταιριάζουν. Όμως η ιατρική πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Δύο άνθρωποι με την ίδια ακριβώς χρονολογική ηλικία μπορεί να διαφέρουν εντυπωσιακά στη μνήμη, στη δύναμη, στη λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων, στον μεταβολισμό και στη συνολική αντοχή του οργανισμού τους.

Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο περιοδικό New England Journal of Medicine, οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 αναδεικνύονται σε μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις των τελευταίων ετών για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. 

Ο καρκίνος των ωοθηκών παραμένει μία από τις πιο επιθετικές και δύσκολες στη θεραπεία γυναικολογικές κακοήθειες, καθώς συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένα στάδια. Παρά τις σημαντικές εξελίξεις στη θεραπευτική αντιμετώπιση, η ανάγκη για αποτελεσματικές στρατηγικές πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης παραμένει επιτακτική.

Η ανδρογονική στέρηση παραμένει βασικός θεραπευτικός άξονας στον τοπικά προχωρημένο και μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, με κύριο στόχο την επίτευξη πολύ χαμηλών επιπέδων τεστοστερόνης. Η συνήθης πρακτική βασίζεται στους αγωνιστές της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (LHRH agonists), οι οποίοι καταστέλλουν αποτελεσματικά την παραγωγή ανδρογόνων, αλλά συνοδεύονται από σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Τα τελευταία χρόνια η επιστήμη έχει αρχίσει να βλέπει το ανθρώπινο μικροβίωμα με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Δεν θεωρείται πλέον απλώς ένα σύνολο «καλών» μικροβίων που ζουν στο έντερο και βοηθούν την πέψη, αλλά ένα τεράστιο και δυναμικό οικοσύστημα που επηρεάζει σε βάθος τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο οργανισμός μας.

Ο Μάρτιος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για το Πολλαπλούν Μυέλωμα και στις 30 Μαρτίου εορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Μυελώματος. 

Άρθρο στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", 26-03-2026

Όταν ακούμε τη φράση «καρκίνος του πνεύμονα», οι περισσότεροι τη συνδέουμε αυτόματα με το κάπνισμα. Και πράγματι, για δεκαετίες η σύνδεση αυτή ήταν τόσο ισχυρή, ώστε σχεδόν επισκίασε μια άλλη σημαντική πραγματικότητα: ο καρκίνος του πνεύμονα μπορεί να εμφανιστεί και σε ανθρώπους που δεν κάπνισαν ποτέ στη ζωή τους. Αυτή η μορφή της νόσου αναγνωρίζεται πλέον όλο και περισσότερο ως μια ξεχωριστή βιολογική και κλινική οντότητα, με δικά της χαρακτηριστικά, διαφορετικούς μηχανισμούς εμφάνισης και ιδιαίτερες προκλήσεις στη διάγνωση και την αντιμετώπιση.

Άρθρο στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", 19-03-2026

Για δεκαετίες, ο προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του μαστού βασιζόταν κυρίως σε μία απλή λογική: όλες οι γυναίκες μιας συγκεκριμένης ηλικίας ακολουθούν λίγο-πολύ το ίδιο πρόγραμμα μαστογραφιών. 

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας στις νεαρές γυναίκες στις Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να υποχωρεί σημαντικά στην εποχή του εμβολιασμού κατά του HPV, σύμφωνα με νέα πληθυσμιακή ανάλυση εθνικών δεδομένων από τα ογκολογικά μητρώα της χώρας. Ωστόσο, η μείωση αυτή δεν καταγράφεται με τον ίδιο ρυθμό παντού: από Πολιτεία σε Πολιτεία, οι διαφορές είναι μεγάλες και συνδέονται στενά με τα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης.

Ο καρκίνος του μαστού εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αιτίες θανάτου και νόσησης στις γυναίκες παγκοσμίως, και τα νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι το βάρος της νόσου όχι μόνο παραμένει μεγάλο, αλλά αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο τις επόμενες δεκαετίες. 

Η επανάσταση των ινκρετινών αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και αντιμετωπίζουμε την παχυσαρκία. Για χρόνια, η συζήτηση γύρω από το σωματικό βάρος περιοριζόταν συχνά σε απλουστευτικές εξηγήσεις, όπως η υπερβολική λήψη τροφής ή η έλλειψη άσκησης. Ωστόσο, οι νεότερες εξελίξεις στη φαρμακευτική θεραπεία δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. 

Τα φάρμακα τύπου GLP-1 (αγωνιστές του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1) έγιναν γνωστά στο ευρύ κοινό κυρίως ως θεραπείες για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και –τα τελευταία χρόνια– ως ισχυρά εργαλεία για την απώλεια βάρους. Όμως η ιστορία τους φαίνεται να μην σταματά στο σάκχαρο και στα κιλά. 

Τα τελευταία χρόνια, λίγες κατηγορίες φαρμάκων έχουν προκαλέσει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον όσο οι θεραπείες που βασίζονται στην ορμόνη GLP-1. Αν και αρχικά αναπτύχθηκαν για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, σήμερα φαίνεται πως έχουν ανοίξει ένα εντελώς νέο κεφάλαιο στην αντιμετώπιση όχι μόνο του διαβήτη, αλλά και της παχυσαρκίας και πολλών σοβαρών επιπλοκών που τη συνοδεύουν. 

Η παχυσαρκία αποτελεί σήμερα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία, καθώς συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2, καρδιαγγειακά νοσήματα και άλλες μεταβολικές διαταραχές. Τα τελευταία χρόνια, τα φάρμακα της κατηγορίας GLP1 έχουν αλλάξει σημαντικά την αντιμετώπισή της, προσφέροντας σε πολλούς ανθρώπους ουσιαστική απώλεια βάρους και βελτίωση μεταβολικών δεικτών. 

Ο προχωρημένος καρκίνος του νεφρού (advanced renal cell carcinoma, aRCC), αποτελεί μια ετερογενή νόσο με πολύπλοκη βιολογική συμπεριφορά. Τα τελευταία 15 χρόνια η θεραπευτική του αντιμετώπιση έχει αλλάξει ριζικά, χάρη στην ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών και ανοσοθεραπείας, που στοχεύουν συγκεκριμένα μοριακά μονοπάτια τα οποία ρυθμίζουν την αγγειογένεση, την υποξία και την ανοσολογική απόκριση του όγκου. 

Η αμυλοείδωση αποτελεί μια σπάνια αλλά σοβαρή ομάδα νοσημάτων που χαρακτηρίζονται από εξωκυττάρια εναπόθεση αδιάλυτων πρωτεϊνικών ινιδίων (αμυλοειδούς) σε ζωτικά όργανα, προκαλώντας προοδευτική δυσλειτουργία. Η AL (ελαφρών αλυσίδων) αμυλοείδωση είναι η συχνότερη συστηματική μορφή και σχετίζεται με υποκείμενη κλωνική διαταραχή πλασματοκυττάρων.

Η Ημέρα Σπανίων Παθήσεων 2026 αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοβουλία αφιερωμένη στην ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και τη διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών ζωής για τα περίπου 300 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως που ζουν με κάποιο σπάνιο νόσημα. Παρότι πρόκειται για μια ασθενοκεντρική δράση, που καθοδηγείται από την ίδια την κοινότητα των ασθενών, το μήνυμά της αφορά ολόκληρη την κοινωνία: οικογένειες, φροντιστές, επαγγελματίες υγείας, ερευνητές, ακαδημαϊκούς, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, εκπροσώπους της φαρμακευτικής βιομηχανίας και κάθε ενεργό πολίτη.

Η Παγκόσμια Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων καθιερώθηκε το 2008 από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σπανίων Παθήσεων (EURORDIS) και τιμάται έκτοτε την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου (28/2), με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού και την ενίσχυση του συστήματος υγείας σχετικά με τους πάσχοντες από σπάνιο νόσημα, την πρόληψη και τη θεραπεία τους. 

Ο καρκίνος του προστάτη είναι μία από τις συχνότερες κακοήθειες στους άνδρες και, παρά τη χειρουργική αφαίρεση του προστάτη, ένα ποσοστό ασθενών εμφανίζει αύξηση του PSA, ένδειξη πιθανής υποτροπής.

Τα τελευταία χρόνια η διαλειμματική νηστεία και τα διάφορα μοντέλα χρονικά περιορισμένης σίτισης έχουν κερδίσει ολοένα και μεγαλύτερη δημοτικότητα, τόσο στον επιστημονικό χώρο όσο και στο ευρύ κοινό. Πολλοί άνθρωποι αναζητούν απλές, εφαρμόσιμες παρεμβάσεις που μπορούν να βελτιώσουν την καρδιομεταβολική τους υγεία χωρίς πολύπλοκες δίαιτες ή εξαντλητικά προγράμματα. 

Μια σημαντική επιστημονική εξέλιξη φέρνει νέες ελπίδες στη μάχη κατά του μελανώματος, της πιο θανατηφόρας μορφής καρκίνου του δέρματος. Σύμφωνα με πρόσφατα πενταετή δεδομένα από κλινική μελέτη, ένα εξατομικευμένο αντικαρκινικό εμβόλιο mRNA, όταν συνδυάζεται με ανοσοθεραπεία, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής ή θανάτου κατά 49% σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. 

Η διατροφή μετά τη διάγνωση καρκίνου δεν επηρεάζει μόνο την ποιότητα ζωής, αλλά φαίνεται πως μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο και στη μακροχρόνια επιβίωση. Νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η συχνή κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμων συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου, τόσο συνολικά όσο και ειδικά από καρκίνο, ακόμη και όταν η συνολική ποιότητα της διατροφής θεωρείται καλή.

Η πανδημία COVID-19 άσκησε πρωτοφανή πίεση στα συστήματα υγείας παγκοσμίως, επηρεάζοντας όχι μόνο τη διαχείριση της λοίμωξης από COVID-19, αλλά και τη φροντίδα χρόνιων και σοβαρών νοσημάτων, όπως ο καρκίνος. Κατά τη διάρκεια των ετών 2020 και 2021 παρατηρήθηκαν εκτεταμένες καθυστερήσεις στον προσυμπτωματικό έλεγχο (screening), στη διάγνωση, στη σταδιοποίηση και στην έγκαιρη έναρξη αντικαρκινικής θεραπείας. Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο αυτές οι καθυστερήσεις είχαν μετρήσιμο αντίκτυπο στην επιβίωση των ασθενών.  

Η νεοεπικουρική (εισαγωγική) θεραπεία αναφέρεται στη χορήγηση συστηματικών θεραπειών –όπως χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία– πριν από τη χειρουργική επέμβαση, με στόχο τη μείωση του όγκου, τη βελτίωση της χειρουργικής αντιμετώπισης και την αξιολόγηση της ανταπόκρισης του καρκίνου στη φαρμακευτική αγωγή.

Για δεκαετίες, η ασπιρίνη θεωρούνταν ένα «θαυματουργό» φάρμακο: φθηνή, εύκολα προσβάσιμη και με πιθανές προστατευτικές ιδιότητες όχι μόνο για την καρδιά αλλά και για τον καρκίνο. Παλαιότερες μελέτες, κυρίως σε άτομα μέσης ηλικίας, είχαν δείξει ότι η μακροχρόνια λήψη χαμηλής δόσης ασπιρίνης θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου, ιδιαίτερα του καρκίνου του παχέος εντέρου, μετά από 10 ή περισσότερα χρόνια χρήσης. Ωστόσο, τι ισχύει για τους ηλικιωμένους;

Ο καρκίνος των ωοθηκών εξακολουθεί να συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον θανατηφόρων γυναικολογικών κακοηθειών, με ελάχιστη βελτίωση στα ποσοστά πενταετούς επιβίωσης τις τελευταίες δεκαετίες. Η δυσμενής πρόγνωση σχετίζεται κυρίως με τη διάγνωση σε προχωρημένα στάδια της νόσου, λόγω της απουσίας αξιόπιστων μεθόδων πληθυσμιακού προσυμπτωματικού ελέγχου. Σ